Cement voor het verder bouwen aan het huisje van Lakmali

Op bezoek bij een sponsorkind waarvan de vader is overleden en oma en moeder hard moeten werken om de twee kinderen op te voeden en je ziet dat het huis waarin ze wonen op instorten staat……..dan moet je helpen. Vader was al begonnen met de bouw van een nieuw huis, de fundering ligt te wachten. Moeder heeft al stenen gebakken en de buurman wil wel metselen. Ze zijn dan ook enorm blij als wij 20 zakken cement geven.

IMG_0465 IMG_0466 IMG_0469 IMG_0470

Onze VHTH winkel

De stichting Van Hand tot Hand heeft al jaren lang een “winkel”. We kopen in Sri Lanka wat traditionele handwerkproductjes in, juist bij de winkeltjes of straatverkopers waar wat extra inkomsten zeer welkom zijn. Als we gevraagd worden om ons ergens te presenteren, dan gaat deze winkel mee. Het blijkt een hele goede manier te zijn om de dialoog over ons werk te kunnen delen. Mensen maken makkelijk een praatje terwijl ze wat snuffelen in de winkel.

We hoeven eigenlijk niet veel aan deze winkel te verdienen. Met de inkopen helpen we mensen in Sri Lanka, laten we mensen hier kennismaken met onze verhalen en met de opbrengst kunnen we weer nieuwe spulletjes inkopen.

IMG_8619

Het maken van ramen in het huisje van Shamali

We gingen op bezoek bij Shamali, een sponsorkind dat samen met haar moeder en haar zus in een heel eenvoudig huisje woont. Moeder staat er alleen voor en moet hard werken om het hoofd boven water te houden. Het huisje en de ruimte er omheen zijn goed bijgehouden. In het huisje staan nauwelijks meubels of andere spullen en in de kozijnen zitten geen ramen. De vensters zijn dichtgemaakt met plastic en karton, waardoor er geen licht binnen komt. Om het huisje wat leefbaarder te maken gaan we zorgen dat de ramen van glas en beschermend metaalwerk worden voorzien.

IMG_0574

Fans tegen de hitte in een opvanghuis

Uit het dagboek van Karin:

Het is fijn om Zr. Kanthi weer te zien. Ze heeft nu de verantwoording over een welcome-house. Dit is een soort “blijf van mijn lijf huis”, maar er worden ook mensen opgevangen die tijdelijk hulp nodig hebben.

Als we vragen wat ze hier nu echt nodig heeft verteld ze dat ze de wc binnen vaak niet kunnen gebruiken omdat de sceptic tank overloopt.

Ook vraagt ze om een fan, zodat ze het wat koelte kunnen hebben als het erg warm is en luiers voor het gehandicapte meisje, maar de hoogste nood: er is vaak niet genoeg geld om voor iedereen eten te maken. Overmorgen komen we terug  en dan nemen we het een en ander mee. We zullen eens flink inkopen gaan doen.

IMG_0261 IMG_0194 IMG_0263

Speelgoed en luiers voor kinderen in een welcome-home

Kinderen in een Welcomehome voor crisiopvang. Ze hebben huis en haard overhaast verlaten en niets meegenomen. Wat speelgoed was echt noodzakelijk.

Uit het reisverslag van Karin:

Om 10.00 uur werden we opgehaald en zijn in een busje, Jan achterin tussen drie dozen gepropt,  met alle spulletjes naar Zr. Kanthi vertrokken. Wat waren de kindjes blij met het speelgoed. Alles werd meteen in gebruik genomen, zonnebrilletjes op, ketting om, haarband in. Maar de poppen waren echt je van het. Later zaten ze op hun bed te spelen met de poppen en thee te zetten met het serviesje. Ook werd er later volop geleurd en getekend. Ze hadden niet eens tijd om hun thee te komen drinken zo druk waren ze aan het spelen. Geweldig toch!

IMG_0214IMG_0211IMG_0260 IMG_0227 IMG_0222 IMG_0198

Blijvende herinnering

Met handen en voeten en een klein beetje in hun taal communiceren we met ouders en kinderen als we ze bezoeken. Foto’s spelen een belangrijke rol. De meeste gezinnen hebben geen foto’s of ze zijn lang geleden gemaakt tijdens een bruiloft van een familielid. We kregen van Paul Kruisen van P. Project een direct-klaar-camera die we tijdens onze bezoeken vaak hebben gebruikt. Het was fantastisch. Zo’n klein fotootje is echt een waardevolle blijvende herinnering. We hopen tijdens onze volgende reis weer wat fotorolletjes gesponsord te krijgen.

IMG_8142 IMG_8149 IMG_8151 IMG_8177 IMG_8181

Matrassen en kledingrekken voor twee gezinnen

Uit het reisverslag van Karin:

Weer binnen bij Sudarshana geven we de meegebrachte kadootjes. Ze zijn zo blij met alles. Ze hebben eigenlijk helemaal niets. Als je rondkijkt in hun huisje zie je dat ze echt heel arm zijn, maar wat een vriendelijkheid en plezier stralen ze uit. Moeder laat de slaapkamer zien, waar alle kleding op een houten bed ligt. Een kast of iets is er niet en er ligt een oude matras op de grond en dat is alles. Het bureautje, dat we vorig jaar gegeven hebben, staat in de kamer en daar zitten de twee nichtjes samen hun huiswerk te maken. We drinken een kopje thee en dan gaan we naar het dorp en kopen matrassen en twee kledingrekken.

IMG_7137IMG_7143IMG_7140
IMG_7145

Een fiets om naar school te kunnen gaan

Uit het reisverslag van Karin:

Weer binnen bij Sudarshana geven we de meegebrachte kadootjes. Ze zijn zo blij met alles. Ze hebben eigenlijk helemaal niets. Als je rondkijkt in hun huisje zie je dat ze echt heel arm zijn, maar wat een vriendelijkheid en plezier stralen ze uit. Moeder laat de slaapkamer zien, waar alle kleding op een houten bed ligt. Een kast of iets is er niet en er ligt een oude matras op de grond en dat is alles. Het bureautje, dat we vorig jaar gegeven hebben, staat in de kamer en daar zitten de twee nichtjes samen hun huiswerk te maken. We drinken een kopje thee en dan gaan we naar het dorp en kopen matrassen en twee kledingrekken. Ook een mooi donkerblauwe fiets voor Sudarshana, want die moet het komende schooljaar naar een andere school en dat is te ver om te lopen.  Haar nichtje heeft twee jaar geleden een fiets gekregen om naar school te fietsen en we zien dat deze fiets er nog als nieuw uitziet, zo zuinig zijn ze op hun spullen.

IMG_7128 IMG_7135 IMG_7149

Kom niet met lege handen

Als je ergens op visite gaat, aangekondigd of onverwacht, ben je altijd van harte welkom. Vaak word je onthaald op thee, koekjes, cake, zoetigheid of fruit: bananen, mango’s, vaak uit eigen tuin. Tijdens onze werkreizen bezoeken we gezinnen, scholen en tehuizen. Het is in Sri Lanka een gewoonte om niet met lege handen te komen. Dus trakteren we de kinderen op een plak cake, een bekertje yoghurt of een stuk chocola. Het is niet alleen de gewoonte waaraan we willen vasthouden. Het meebrengen en uitdelen van de traktatie maakt duidelijk dat we echt voor de kinderen komen. Het contact met de kinderen verloopt meteen heel direct en er is ruimte voor aandacht en juist die aandacht is heel belangrijk om ons werk inhoud te geven.

IMG_8108IMG_8137

IMG_8366IMG_7159